Τον Ιούνιο του 1979 οι Cure έβγαλαν το δεύτερό τους single. Λεγόταν «Boys Don't Cry», κρατούσε δυόμισι λεπτά και ήταν ένα ποπ τραγούδι: κιθάρα που τρέχει, ένα ρεφρέν που θυμάσαι από την πρώτη φορά, και ο Robert Smith να τραγουδάει για έναν άντρα που προσποιείται ότι δεν πονάει. Ο Chris Parry, ο παραγωγός τους και ο άνθρωπος που τους είχε υπογράψει στη Fiction, τη δική του δισκογραφική, το είχε για σίγουρο Top 10. Δεν μπήκε ούτε στο Top 75.
Ένα single χωρίς δίσκο
Όπως το είπε αργότερα ο Parry: «Το “Boys Don't Cry” ήταν τραγούδι για επιτυχία και έπρεπε να είχε γίνει επιτυχία. Ο Robert απογοητεύτηκε, και με το δίκιο του. Ήταν γελοίο» ("'Boys Don't Cry' was a hit song and it should have been a hit. Robert was disappointed and he had a right to be. It was a farce."). Το τραγούδι δεν υπήρχε καν στον πρώτο τους δίσκο, το Three Imaginary Boys, που είχε βγει έναν μήνα πριν. Στην Αμερική όμως, τον Φεβρουάριο του 1980, ο δίσκος κυκλοφόρησε σε άλλη μορφή, με τα singles μέσα, και με τίτλο Boys Don't Cry. Το τραγούδι που δεν μπήκε στα βρετανικά charts έδωσε το όνομά του στον πρώτο δίσκο των Cure στην Αμερική.
Καινούρια φωνή
Ο Smith έβλεπε το τραγούδι με επιφύλαξη. Χρόνια αργότερα, στο Rolling Stone, είπε για τα ποπ τραγούδια εκείνης της εποχής ότι ήταν «αφελή σε σημείο τρέλας» ("The pop songs like 'Boys Don't Cry' are naive to the point of insanity."). Το 1986 όμως, όταν ετοίμαζαν μια συλλογή με τα singles τους, το Standing on a Beach, ξαναμπήκε στο στούντιο και τραγούδησε το «Boys Don't Cry» από την αρχή, πάνω στην παλιά μουσική. Όπως το εξήγησε ο ίδιος το 2026: «Το ξανατραγούδησα το 1986 γιατί πίστευα ότι μπορούσα να κάνω κάτι παραπάνω με το τραγούδι. Ένιωθα ότι βελτιωνόμουν ως τραγουδιστής, ότι είχα περισσότερη αυτοπεποίθηση» ("I re-sang it in 1986 because I thought I could do a bit more with the song – I felt I was improving as a singer, becoming more confident.").
Η καινούρια εκδοχή βγήκε τον Απρίλιο του 1986, με ένα βίντεο του Tim Pope όπου τρία αγόρια κάνουν ότι παίζουν το τραγούδι, ενώ πίσω τους η μπάντα φαίνεται μόνο σαν σκιές. Αυτή τη φορά μπήκε στα charts: Νο.22.
Ένα δισεκατομμύριο
Από εκεί και πέρα το τραγούδι έζησε μόνο του. Το 1998 ακουγόταν στο The Wedding Singer, στη σκηνή που ο Adam Sandler, παρατημένος, δεν σηκώνεται από το κρεβάτι του. Τον επόμενο χρόνο έδωσε τον τίτλο του σε μια ταινία, το Boys Don't Cry της Kimberly Peirce, βασισμένη στην αληθινή ιστορία του Brandon Teena. Η Hilary Swank πήρε γι' αυτήν το Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου. Το τραγούδι ακούγεται μέσα στην ταινία, αλλά όχι από τους Cure: σε διασκευή του Nathan Larson. Το 2019 ο Smith το τραγούδησε στο Glastonbury και είπε μετά ότι, βλέποντας τις σημαίες του ουράνιου τόξου στο κοινό, του φάνηκε πολύ επίκαιρο: «Όταν ήσουν τότε αγόρι στην Αγγλία, σε μάθαιναν να μη δείχνεις καθόλου τα συναισθήματά σου» ("As an English boy at the time, you're encouraged not to show your emotion to any degree.").
Τον Ιανουάριο του 2026 το «Boys Don't Cry» έγινε το πρώτο τραγούδι των Cure που πέρασε το ένα δισεκατομμύριο ακροάσεις στο Spotify. Το single του 1979 δεν είχε μπει στο Top 75.