Τι απέγιναν οι δισκογραφικές μας

Ήταν η εταιρεία των Joy Division, των New Order και των Happy Mondays. Τον Νοέμβριο του 1992 χρεοκόπησε, με χρέη περίπου δύο εκατομμυρίων λιρών. Η London Records ήθελε να την αγοράσει, όμως η συμφωνία χάλασε, γιατί οι δίσκοι των New Order δεν ανήκαν στη Factory.

Από εδώ πέρασαν οι Jesus and Mary Chain, οι My Bloody Valentine και, στο τέλος, οι Oasis. Το 1992 η Sony αγόρασε ένα μικρότερο κομμάτι της εταιρείας (συνήθως αναφέρεται 49%). Τον Νοέμβριο του 1999 ο McGee ανακοίνωσε ότι φεύγει και ότι η Creation κλείνει. Η τελευταία της κυκλοφορία, το XTRMNTR των Primal Scream, βγήκε τον Ιανουάριο του 2000.

Δεν χρεοκόπησε· την έκλεισαν οι ίδιοι οι ιδρυτές της. Τον Αύγουστο του 1995, με την εκατοστή της κυκλοφορία, σταμάτησε.

Έζησε περίπου δύο χρόνια και πρόλαβε να βγάλει singles των Orange Juice, των Josef K και των Aztec Camera. Έκλεισε το 1981, λίγο αφότου οι Orange Juice έφυγαν για την Polydor. Ο Horne την ξαναζωντάνεψε από το 1992 ως το 1997.

Η Zoo έβγαλε το πρώτο single των Echo & the Bunnymen και τα πρώτα singles των Teardrop Explodes. Έκλεισε το 1982, όταν και οι δύο μπάντες είχαν ήδη πάει σε μεγάλες εταιρείες. Δύο χρόνια αργότερα, ο David Balfe έστησε στο Λονδίνο τη Food.

Ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1976 και πέρασε από το punk των Damned στους Madness και τους Pogues. Το 1986 κατέρρευσε, και την αγόρασε η ZTT, η εταιρεία του παραγωγού Trevor Horn και της Jill Sinclair (οι πηγές δίνουν 1986 ή 1987 για την πώληση). Από το 2017 ανήκει στη Universal, αλλά όχι με ολόκληρο τον παλιό κατάλογο: οι δίσκοι του Elvis Costello, για παράδειγμα, δεν πήγαν μαζί της.

Η πρώτη της υπογραφή ήταν οι Suede. Έκλεισε στις αρχές των 00s, και το 2001 μέρος του καταλόγου της πέρασε στην One Little Indian (σήμερα One Little Independent). Το 2016 ο Galpern την ξανάνοιξε.

Την έστησε, μαζί με δύο συνεργάτες, ο Steve Lamacq, ο DJ του BBC, και η μεγάλη της μπάντα ήταν οι Elastica. Στις αρχές των 00s σταμάτησε να βγάζει δίσκους.

Οι πρώτοι δίσκοι των Divine Comedy κυκλοφόρησαν στη Setanta, όπως και δίσκοι του Edwyn Collins και του Richard Hawley. Ο Keith Cullen την έκλεισε το 2012.

Ανήκε στη Virgin από την πρώτη μέρα, αλλά η διανομή της γινόταν από ανεξάρτητη εταιρεία, γι' αυτό οι δίσκοι της έμπαιναν στο indie chart. Η Virgin την έκλεισε το 2004.

Έβγαλε το πρώτο album των Spacemen 3 και δίσκους των Pastels. Έκλεισε γύρω στο 1990. Το ίδιο διάστημα ο Barker έστησε μαζί με τη Fire την Paperhouse, που έβγαλε το πρώτο album των Teenage Fanclub. Το 2015 ξαναζωντάνεψε την Glass, και από το 2018 κυκλοφορεί δίσκους ως Glass Modern.

Η εταιρεία των Prefab Sprout ξεκίνησε το 1982 στο Newcastle, μακριά από το Λονδίνο. Το καλοκαίρι του 2012 ανακοίνωσε ότι σταματά.

Ο David Balfe, που είχε ήδη στήσει τη Zoo στο Λίβερπουλ, ξεκίνησε τη Food το 1984. Το 1994 την πούλησε στην EMI, και το 2000 η Food έπαψε να υπάρχει ως ξεχωριστή εταιρεία και έγινε κομμάτι της Parlophone. Όταν η Parlophone πουλήθηκε στη Warner το 2013, οι δίσκοι των Blur πήγαν μαζί της.

Η PolyGram είχε το 49% της εταιρείας από το 1987. Το 1996 αγόρασε και το υπόλοιπο, ο Macdonald έφυγε, και τον Ιανουάριο του 1997 η Go! Discs σταμάτησε να λειτουργεί ως ξεχωριστή εταιρεία. Ο Macdonald έστησε στη συνέχεια την Independiente.

Ήταν η δεύτερη εταιρεία του Andy Macdonald, μετά την Go! Discs. Το 2018 την αγόρασε, μαζί με τον κατάλογο, η αμερικανική Concord, η οποία τον Σεπτέμβριο του 2026 ενώθηκε με την BMG.

Η εταιρεία που υπέγραψε τους Stone Roses ανήκε στη Zomba, μια ανεξάρτητη εταιρεία με έδρα το Λονδίνο. Το 2002 η BMG αγόρασε τη Zomba, και από το 2008, όταν η Sony πήρε ολόκληρη τη Sony BMG, η Silvertone ανήκει στη Sony.

Η εταιρεία των Sleeper είχε γραφεία μέσα στην RCA και διανομή από αυτήν. Αργότερα απορροφήθηκε στην RCA.

Την έστησε η Chrysalis το 1993. Το 2010 πέρασε στην BMG, μαζί με την εταιρεία της Chrysalis που διαχειριζόταν τα δικαιώματα των τραγουδιών. Σήμερα στην Echo βρίσκονται και οι δίσκοι των Supergrass.

Στη Βρετανία έβγαζε τους Pavement και τους Carter USM. Το 1996 ενώθηκε με τη V2, την εταιρεία του Richard Branson.

Την ξεκίνησε το δισκάδικο Rough Trade στο δυτικό Λονδίνο, και την έτρεχε ένας από τους πωλητές του, ο Gary Walker. Από τις αρχές των 00s δεν βγάζει δίσκους.

Η Too Pure έβγαλε το πρώτο album της PJ Harvey και τους πρώτους δίσκους των Stereolab. Αργότερα η εταιρεία πέρασε στην Beggars, και τον Ιούλιο του 2008 έκλεισε: οι μπάντες της μεταφέρθηκαν στην 4AD.

Από εδώ βγήκε το 1990 το πρώτο album των Charlatans, το Some Friendly. Αργότερα απορροφήθηκε στην Beggars Banquet.

Ήταν το σπίτι των Spiritualized και των Chapterhouse στις αρχές των 90s. Σταμάτησε το 1998, και τα δικαιώματα πέρασαν στην BMG, που αργότερα έγινε κομμάτι της Sony.

Ο Chris Parry δούλευε στην Polydor όταν έστησε τη Fiction για τους Cure. Η Polydor τη διένεμε από την αρχή και την αγόρασε το 2001. Σήμερα ανήκει στη Universal και βγάζει ακόμα τους δίσκους των Cure.

Στην ουσία ήταν μια ετικέτα της Warner για τους Echo & the Bunnymen. Το όνομα σταμάτησε να χρησιμοποιείται γύρω στο 1987.

Έχει την πιο μπερδεμένη διαδρομή του οδηγού. Η EMI την αγόρασε σε δύο δόσεις, το 1989 και το 1991. Μετά τη διάλυση της EMI πέρασε στη Warner, το 2016 γύρισε στον ιδρυτή της, τον Chris Wright, και από το 2019 ανήκει στη Reservoir. Μαζί της ταξίδεψε και η Ensign, η εταιρεία των Waterboys, που είχε περάσει στην Chrysalis στα 80s.

Το 2002 ο Daniel Miller πούλησε τη Mute στην EMI, για περίπου 23 εκατομμύρια λίρες. Το 2010 η Mute ξανάγινε ανεξάρτητη, όμως ο παλιός κατάλογος έμεινε στην EMI. Όταν η Universal αγόρασε την EMI, υποχρεώθηκε να τον πουλήσει, και τον Δεκέμβριο του 2012 πήγε στην BMG.

Το 1989 ο Chris Blackwell πούλησε την Island στην PolyGram, και το 1998 πέρασε μαζί της στη Universal. Στα 90s εδώ βρήκαν σπίτι οι Pulp και η PJ Harvey.

Το 1992 η Thorn EMI αγόρασε τη Virgin για 510 εκατομμύρια λίρες (560 μαζί με τα χρέη της). Το 2012 πέρασε, μαζί με την EMI, στη Universal.

Η ιστορική βρετανική δισκογραφική δεν υπάρχει πια ως ανεξάρτητη εταιρεία. Το 2012 η Universal αγόρασε το κομμάτι της με τους δίσκους, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την υποχρέωσε να πουλήσει ένα μέρος του. Το πιο γνωστό από αυτά, η Parlophone, πήγε στη Warner το 2013, για 487 εκατομμύρια λίρες.

Η Phonogram ήταν η βρετανική δισκογραφική της Philips, με τη Mercury και τη Fontana μέσα της. Μέσω της PolyGram κατέληξε στη Universal. Η Fontana ξαναζωντάνεψε τον Σεπτέμβριο του 2025, για jazz, folk και soul.

Ξεκίνησε ως βρετανικό παράρτημα της γερμανικής Deutsche Grammophon και, μέσω της PolyGram, πέρασε στη Universal.

Ανήκε στην Decca, άρα στην PolyGram. Στα 90s τη διηύθυνε ο Roger Ames, και όταν εκείνος πήγε στη Warner, η London τον ακολούθησε: η πώληση ολοκληρώθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1999. Το 2017 η γαλλική Because Music αγόρασε τον κατάλογο, χωρίς όμως τους New Order και τους Joy Division, που έμειναν στη Warner.

Ο Geoff Travis της Rough Trade την έστησε μέσα στη Warner. Εκεί κυκλοφόρησε το Psychocandy των Jesus and Mary Chain. Σήμερα δεν βγάζει δίσκους.

Ξεκίνησε ως δισκάδικο στο Earls Court. Σήμερα έχει ολόκληρη την 4AD, το 51% της XL, τη μισή Matador και σχεδόν τη μισή Rough Trade. Τον Οκτώβριο του 2024 ο έλεγχός της πέρασε σε ένα trust, δηλαδή σε ένα καταπίστευμα που συνδέεται με τον Martin Mills, ώστε η εταιρεία να μείνει ανεξάρτητη.

Ξεκίνησε μέσα στην Beggars, και στα τέλη του 1999 ο Ivo Watts-Russell πούλησε στην Beggars το δικό του μερίδιο. Το 2008 απορρόφησε την Too Pure και την Beggars Banquet.

Ξεκίνησε ως εταιρεία χορευτικής μουσικής μέσα στην Beggars. Τον Απρίλιο του 2016 πέρασαν σε αυτήν οι πρώτοι έξι δίσκοι των Radiohead, που ως τότε βρίσκονταν στη Warner.

Ξεκίνησε μέσα στο ομώνυμο δισκάδικο. Τον Μάιο του 1991 κατέρρευσε η εταιρεία διανομής της, με χρέη περίπου τριών εκατομμυρίων λιρών, και το 1992 τους δίσκους των Smiths τους αγόρασε η Warner. Το 2000 ο Geoff Travis και η Jeannette Lee ξανάστησαν την εταιρεία. Από το 2007 η Beggars έχει το 49%· το υπόλοιπο το κρατούν οι δυο τους.

Δεν πουλήθηκε ποτέ. Εκτός από τις δικές της μπάντες, από το 2021 βγάζει με άδεια και τους δίσκους των My Bloody Valentine.

Έβγαλε το «Motown Junk» των Manic Street Preachers και τους πρώτους δίσκους των Saint Etienne. Πέρασε από συμφωνίες με τη Sony και την EMI, και σήμερα είναι ανεξάρτητη, σε συνεργασία με την PIAS, η οποία από το 2024 ανήκει ολόκληρη στη Universal.

Στα 80s έβγαλε τους Felt και τους Everything But The Girl. Τα τελευταία χρόνια αγοράζει παλιούς καταλόγους άλλων εταιρειών: δεκατρείς από τη Warner το 2018, την Dome το 2025.

Το Freaks (1987) και το Separations (1992) των Pulp βγήκαν από εδώ, πριν η μπάντα πάει στην Island. Το 2012 η Fire τα ξανάβγαλε, μαζί με το πρώτο album των Pulp, το It.

Τρεις δημοσιογράφοι του περιοδικού NME την έστησαν για να βγάλουν ένα μόνο EP. Τελικά έβγαλε μερικά από τα πρώτα singles των Supergrass, των Coldplay και των Keane.

Την έστησαν δύο από τους Cocteau Twins, αφού έφυγαν από την 4AD.

Την έστησαν δύο άνθρωποι της Creation, τη χρονιά που έκλεισε η Creation.

Την έστησαν οι Delgados, και η πρώτη της κυκλοφορία ήταν ένα δικό τους single. Λίγο αργότερα ξεκίνησαν από εκεί οι Mogwai και οι Arab Strap.

Οι Oasis την έστησαν το 2000, όταν έκλεισε η Creation. Σήμερα από εδώ βγαίνουν και οι επανεκδόσεις των δίσκων της Creation, όπως η επετειακή έκδοση του Definitely Maybe το 2024.

Είναι αμερικανική, όμως έχει γραφείο στο Λονδίνο, και από το 2002 τη μισή την έχει η Beggars. Στις ΗΠΑ έβγαλε τους Belle and Sebastian, και σήμερα κυκλοφορεί με άδεια τους δίσκους των Pavement, που ανήκουν στην ίδια την μπάντα.

Μέχρι το 2020 λεγόταν One Little Indian. Εκεί κυκλοφόρησαν οι δίσκοι των Sugarcubes και, στη συνέχεια, της Björk. Αγόρασε επίσης κομμάτια από δύο παλιούς καταλόγους αυτού του οδηγού: της Rough Trade το 1997 και της Nude το 2001.

Ξεκίνησε με μια συλλογή, το Some Bizzare Album. Ο Stevo δεν έβγαζε ο ίδιος τους δίσκους των μπαντών του· τους έδινε με άδεια σε μεγάλες εταιρείες. Έτσι οι Soft Cell βγήκαν μέσω της Phonogram και το Soul Mining των The The μέσω της CBS, και γι' αυτό οι πιο γνωστοί δίσκοι της ανήκουν σήμερα σε εκείνες.