Το 1996 οι Pulp είχαν ήδη γράψει το πιο ανοιχτά πολιτικό τραγούδι της καριέρας τους. Δεν βγήκε ποτέ ως single. Έμεινε θαμμένο σε ένα B-side, ξαναγράφτηκε, και αυτό που τελικά έφτασε στα charts δεν είχε σχεδόν καμία σχέση με το πρωτότυπο.

Το τραγούδι λέγεται Cocaine Socialism.

Για να το βρεις, πρέπει να κοιτάξεις λίγο πιο πίσω από το This Is Hardcore και λίγο πιο βαθιά από το tracklist ενός single. Η ιστορία του ξεκινά τον Νοέμβριο του 1996, όταν οι Pulp μπήκαν στο Town House του Λονδίνου με τον Chris Thomas για μια σειρά ηχογραφήσεων που τελικά δεν οδήγησαν στο άλμπουμ που είχαν αρχικά στο μυαλό τους.

Ανάμεσα στα κομμάτια εκείνης της περιόδου υπήρχε ένα instrumental backing track με τον τίτλο Northern Souls. Ήταν ακόμη περισσότερο μια μουσική ιδέα παρά ένα ολοκληρωμένο τραγούδι.

Και αυτή η ιδέα δεν έμεινε εκεί.

Από το Northern Souls στο Cocaine Socialism

Όταν οι Pulp επέστρεψαν στο υλικό τους για τα sessions του This Is Hardcore, το Northern Souls ξαναμπήκε στο στούντιο. Η αρχική ηχογράφηση του 1996 χρησιμοποιήθηκε ως βάση και δέχτηκε νέα overdubs — το ίδιο συνέβη και με το άλλο κομμάτι που είχε ηχογραφηθεί τότε, το Help the Aged.

Κάπου εδώ η ιστορία αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρουσα.

Γιατί το Northern Souls δεν έμεινε instrumental. Απέκτησε στίχους, απέκτησε άποψη, και τελικά απέκτησε και όνομα: Cocaine Socialism.

Ένα backing track του 1996 είχε πλέον γίνει κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο — και πολύ πιο επικίνδυνο.

Η στιγμή που εμφανίστηκε ο τίτλος

Ο Jarvis Cocker έχει δώσει τη δική του εκδοχή για τη γέννηση του Cocaine Socialism.

Η ιστορία τοποθετείται στην περίοδο πριν από τις εκλογές του 1997. Το Labour —το κόμμα του Tony Blair, που λίγους μήνες αργότερα θα κέρδιζε τις εκλογές με σαρωτική πλειοψηφία— προσπαθούσε να συγκεντρώσει υποστήριξη από ανθρώπους και καλλιτέχνες που είχαν παραδοσιακά συνδεθεί με την Αριστερά.

Ο Cocker είχε δεχθεί προσεγγίσεις από το Labour, και η ιδέα του τραγουδιού, όπως έχει περιγράψει ο ίδιος, του ήρθε ένα βράδυ στο Groucho Club.

Το σκηνικό είχε μια σχεδόν τέλεια ειρωνεία.

Άνθρωποι που υποτίθεται ότι μοιράζονταν σοσιαλιστικές αξίες βρίσκονταν σε έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς χώρους της βρετανικής celebrity culture, ενώ η κοκαΐνη κυκλοφορούσε στο δωμάτιο.

Ο Cocker το ονόμασε: Cocaine Socialism.

Ο τίτλος ήταν ήδη μια ολόκληρη πρόταση.

Τι συμβαίνει όταν η πολιτική ιδέα της κοινωνικής ισότητας συναντά έναν κόσμο φτιαγμένο γύρω από το status, το χρήμα, το lifestyle και την προσωπική προβολή; Και τι μένει από μια πολιτική ταυτότητα όταν η ίδια η κουλτούρα γύρω της έχει αλλάξει;

Το τραγούδι που θα μπορούσε να γίνει single

Το 1997, με το Cocaine Socialism πλέον έτοιμο, οι Pulp δεν είχαν απλώς ένα ακόμη B-side στα χέρια τους. Το τραγούδι είχε συζητηθεί ως πιθανό single — και σύμφωνα με μεταγενέστερη αναφορά των ίδιων των Pulp, υπήρξε σκέψη να κυκλοφορήσει γρήγορα, μέσα στην ίδια χρονιά.

Τελικά αυτό δεν συνέβη.

Ο ίδιος ο Jarvis έχει πει αργότερα πως τελικά το πήρε πίσω — και το ξαναέγραψε, με νέους στίχους και χωρίς το πολιτικό στοιχείο, σε αυτό που έγινε το Glory Days: ένα τραγούδι που ο ίδιος έχει περιγράψει, με τη χαρακτηριστική του αυτοσαρκαστική διάθεση, ως «για το τίποτα, ουσιαστικά».

Το Glory Days μπήκε στο This Is Hardcore.

Το Cocaine Socialism, το τραγούδι που ξεκίνησε όλη αυτή τη διαδρομή, παρέμεινε έξω από το άλμπουμ.

Δεν χάθηκε όμως.

Απλώς περίμενε.

A Little Soul

Το This Is Hardcore κυκλοφόρησε στις 30 Μαρτίου 1998 και έφτασε στο Νο. 1 του UK Albums Chart. Λίγους μήνες αργότερα, στις 8 Ιουνίου, οι Pulp κυκλοφόρησαν το A Little Soul ως single.

Στο single υπήρχε και το Cocaine Socialism.

Έτσι, ένα τραγούδι που είχε ξεκινήσει ως instrumental backing track σχεδόν δύο χρόνια νωρίτερα βρέθηκε τελικά στη δεύτερη πλευρά ενός single των Pulp, με διάρκεια 5:19.

Και εδώ υπάρχει άλλη μία μικρή, αλλά υπέροχη, λεπτομέρεια της ιστορίας.

Η εκδοχή που κυκλοφόρησε το 1998 δεν ήταν τελικά η ολοκληρωμένη εκδοχή του τραγουδιού.

Η «σωστή» εκδοχή

Όταν ήρθε η ώρα να γίνει το mastering του A Little Soul single, οι Pulp δεν κατάφεραν να βρουν τη σωστή εκδοχή του Cocaine Socialism, και χρησιμοποιήθηκε ένα πρώιμο mix.

Η ολοκληρωμένη εκδοχή, με πιο έντονα horns και γυναικεία backing vocals, έμεινε στην άκρη για χρόνια. Εμφανίστηκε τελικά το 2006, στη deluxe edition του This Is Hardcore, ως Cocaine Socialism (Proper Version), με ελαφρώς μικρότερη διάρκεια (5:14 έναντι 5:19 του αρχικού mix).

Αυτό είναι από εκείνα τα περιστατικά που κάνουν ένα αρχείο πραγματικά ενδιαφέρον.

Γιατί ξαφνικά δεν έχουμε μόνο ένα τραγούδι και δύο τίτλους. Έχουμε διαφορετικές ηχογραφήσεις, διαφορετικά στάδια επεξεργασίας και διαφορετικές στιγμές κυκλοφορίας. Το τραγούδι υπάρχει μέσα στον χρόνο, αλλά όχι πάντα με την ίδια μορφή.

Και αυτό ακριβώς είναι το είδος ιστορίας που δύσκολα φαίνεται αν κοιτάξεις μόνο τη βασική δισκογραφία.

Ένα τραγούδι, δύο κατευθύνσεις

Το Glory Days και το Cocaine Socialism είναι ίσως το πιο όμορφο κομμάτι αυτής της ιστορίας.

Δεν χρειάζεται να τα αντιμετωπίσουμε σαν δύο εντελώς άσχετα τραγούδια. Η ίδια μουσική ρίζα βρίσκεται από κάτω. Η διαδρομή όμως που ακολούθησε κάθε εκδοχή είναι διαφορετική — η μία γεννήθηκε από την υποχώρηση μπροστά στην άλλη.

Το Glory Days μιλά για τη ζωή που έχεις μπροστά σου, για τις προσδοκίες που μικραίνουν, για την αίσθηση ότι το παρόν μπορεί να μην είναι καθόλου αυτό που φανταζόσουν όταν ήσουν νεότερος.

Το Cocaine Socialism πήγε αλλού — και ίσως εκεί που ο Jarvis, τελικά, δεν τόλμησε να μείνει: στην πολιτική, στην κοινωνική τάξη, στην υποκρισία, στη σύγκρουση ανάμεσα σε αυτά που λες ότι πιστεύεις και στον τρόπο με τον οποίο τελικά ζεις.

Η ίδια μουσική μπορούσε λοιπόν να φιλοξενήσει δύο εντελώς διαφορετικές ιστορίες.

Αυτό λέει πολλά για τον τρόπο με τον οποίο δούλευαν οι Pulp εκείνη την εποχή.

Γιατί έχει σημασία σήμερα;

Επειδή το Cocaine Socialism είναι ένα μικρό παράθυρο στον τρόπο λειτουργίας των Pulp.

Δεν μας δείχνει μόνο τι κυκλοφόρησε. Μας δείχνει τι προηγήθηκε, τι άλλαξε στην πορεία και τι έμεινε πίσω.

Ένα instrumental από μια εγκαταλειμμένη ηχογράφηση του 1996. Ένα τραγούδι που απέκτησε πολιτική φωνή το 1997. Μια σκέψη για single που ο ίδιος ο συνθέτης δεν τόλμησε να προχωρήσει. Ένα ξαναγραμμένο τραγούδι που έγινε Glory Days. Ένα B-side στο A Little Soul. Και, χρόνια αργότερα, μια «Proper Version» που αποκατέστησε τη χαμένη εκδοχή του αρχικού τραγουδιού.

Αν το δεις έτσι, το Cocaine Socialism δεν είναι πραγματικά ένα B-side.

Είναι ένα κομμάτι από το making-of των Pulp.

Και ίσως αυτός να είναι ο λόγος που αξίζει να βρίσκεται εδώ, στο Elephant Stone.

Γιατί η ιστορία ενός συγκροτήματος δεν βρίσκεται μόνο στα άλμπουμ που θυμόμαστε. Μερικές φορές βρίσκεται σε ένα παλιό backing track, σε έναν τίτλο που άλλαξε, σε ένα τραγούδι που ο δημιουργός του δεν τόλμησε να κρατήσει, ή σε ένα mix που κάποιος δεν κατάφερε να βρει όταν έπρεπε.

Κάποια από αυτά τα ίχνη χάνονται.

Το Cocaine Socialism, ευτυχώς, έμεινε.