Ένα βράδυ του φθινοπώρου του 1980, στο Bridge House, μια pub στο ανατολικό Λονδίνο, οι Depeche Mode άνοιξαν τη βραδιά για τους Fad Gadget. Στο κοινό ήταν δύο άνθρωποι που τους ήθελαν. Ο ένας ήταν ο Daniel Miller, που είχε τη Mute Records, τη μικρή δισκογραφική των Fad Gadget. Ο άλλος ήταν ο Stevo, ένας νεαρός DJ που έφτιαχνε για το περιοδικό Sounds ένα chart με ηλεκτρονική μουσική και ετοίμαζε έναν δίσκο με άγνωστες μπάντες. Πήγε στα παρασκήνια και τους το πρότεινε.
Δύο προτάσεις
Ο Vince Clarke, που έγραφε τότε τα τραγούδια, το θυμάται έτσι: «Ο Stevo ήρθε στα παρασκήνια και είπε: “Κοιτάξτε, κάνουμε την περιοδεία Some Bizzare, σας ενδιαφέρει; Αν υπογράψετε με τη Some Bizzare, μπορώ να σας βάλω να ανοίγετε τις συναυλίες των Ultravox”. Ήταν μεγάλη απόφαση! Αλλά, για κάποιον λόγο, αποφασίσαμε να πάμε με τον Daniel» ("Stevo came backstage and said, 'Look, we're doing the Some Bizzare tour, are you interested in doing it?... if you sign with Some Bizzare, I can get you a support slot with Ultravox.' So it was a real heavy-duty decision, you know! But we decided, for some reason, that we'd go with Daniel."). Λίγες εβδομάδες αργότερα, στο ίδιο μαγαζί, ο Miller τους πρότεινε να βγάλουν ένα single. Χωρίς συμβόλαιο, με μια χειραψία και τα κέρδη στη μέση.
Ένα τραγούδι για τον Stevo
Τον Stevo όμως δεν τον άφησαν με άδεια χέρια. Στα τέλη του 1980, σε ένα στούντιο στο Forest Gate, ηχογράφησαν για τον δίσκο του ένα τραγούδι του Clarke, το «Photographic». Ήταν η πρώτη φορά που έμπαιναν σε κανονικό στούντιο. Ο δίσκος, το Some Bizzare Album, βγήκε στα τέλη Ιανουαρίου του 1981: δώδεκα μπάντες, καμία με συμβόλαιο, και ανάμεσά τους οι Soft Cell, οι The The και οι Blancmange. Το «Photographic» ήταν το δεύτερο τραγούδι της πρώτης πλευράς. Τρεις εβδομάδες αργότερα βγήκε από τη Mute το πρώτο τους single, το «Dreaming of Me».
Η δεύτερη εκδοχή
Το τραγούδι δεν έμεινε εκεί. Τον Οκτώβριο του 1981, στον πρώτο τους δίσκο, το Speak & Spell, το «Photographic» ξαναηχογραφήθηκε, με τον Miller πλέον στην παραγωγή: μεγαλύτερο, από τρία λεπτά σε σχεδόν πέντε, και πιο καθαρό. Single δεν έγινε ποτέ, αλλά το έπαιζαν σε όλες τις περιοδείες τους ως το 1986, και το ξανάφεραν στην περιοδεία του 2005–06.
Η πρώτη εκδοχή, αυτή του Stevo, εξαφανίστηκε για χρόνια. Ξαναβγήκε μόλις το 1998, ως έξτρα κομμάτι σε μια επανέκδοση της συλλογής The Singles 81–85. Τρία λεπτά από ένα στούντιο στο Forest Gate, από τον χειμώνα που διάλεξαν τον Daniel.