22 Σεπτεμβρίου 1986: Όταν η βαρεμάρα έγινε χορευτικό τραγούδι

Το Suburbia δεν ξεκίνησε από ένα ωραίο μέρος.

Οι Pet Shop Boys πήραν την ιδέα από την ταινία Suburbia της Penelope Spheeris, που μιλούσε για μια ομάδα νεαρών ανθρώπων σε μια παρακμιακή περιοχή του Los Angeles. Η εικόνα που κράτησαν ήταν αυτή μιας εξέγερσης μέσα σε ένα προάστιο και ό,τι μένει μετά.

Στις 22 Σεπτεμβρίου 1986 κυκλοφόρησε η νέα ηχογράφηση του τραγουδιού.

Και μαζί της ήρθε κάτι που σήμερα μοιάζει απολύτως φυσιολογικό για τους Pet Shop Boys: ένα τραγούδι που ακούγεται χορευτικό, αλλά από κάτω του υπάρχει κάτι αρκετά πιο άβολο.

Δεν είναι μόνο στίχοι και μελωδία. Μέσα στο ίδιο το τραγούδι ακούγονται πραγματικοί ήχοι, όχι μόνο συνθεσάιζερ: γαβγίσματα σκύλων, ηχογραφημένα σε ένα καταφύγιο αδέσποτων ζώων, και αυθεντικός θόρυβος από πραγματικές ταραχές που είχαν ξεσπάσει σε βρετανική γειτονιά λίγα χρόνια πριν. Το χορευτικό κομμάτι κρύβει μέσα του πραγματικό θόρυβο από πραγματικούς δρόμους.

Το Suburbia δεν είναι πραγματικά τραγούδι για ένα ωραίο βράδυ έξω.

Είναι για ένα μέρος όπου δεν συμβαίνει τίποτα μέχρι να συμβεί κάτι.

Για τη βαρεμάρα, την ένταση και εκείνη την περίεργη στιγμή που οι άνθρωποι που νιώθουν ότι δεν έχουν πού να πάνε αρχίζουν να κάνουν φασαρία.

Οι Pet Shop Boys το έβαλαν πάνω σε ηλεκτρονικό ήχο και το έκαναν pop.

Και ίσως γι' αυτό λειτουργεί ακόμη.

Γιατί το προάστιο δεν είναι μόνο ένα μέρος. Είναι και η αίσθηση ότι υπάρχει ζωή αλλού.

Στην άλλη πλευρά της πόλης.
Σε κάποιο club.
Μια μεγαλύτερη ζωή.

Στο πίσω μέρος του single υπήρχε η πρώτη εκδοχή του Paninaro, ενός τραγουδιού που θα γινόταν αργότερα ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια των Pet Shop Boys.

Αλλά στις 22 Σεπτεμβρίου 1986, το θέμα ήταν το Suburbia.

Ένα τραγούδι για ανθρώπους που κοιτάζουν απλά γύρω τους και σκέφτονται ότι πρέπει να υπάρχει και κάτι περισσότερο απ' αυτό.

Ακόμη κι αν χρειαστεί πρώτα να γίνει λίγη φασαρία.