Στις 18 Μαΐου 1980 ο Ian Curtis αυτοκτόνησε. Οι υπόλοιποι τρεις — Bernard Sumner, Peter Hook, Stephen Morris — είχαν από παλιά μια σιωπηλή συμφωνία: αν κάποιος έφευγε ποτέ από το συγκρότημα, για οποιονδήποτε λόγο, το όνομα Joy Division θα έκλεινε μαζί του. Το τήρησαν. Και βρέθηκαν, μέσα σε λίγες εβδομάδες, χωρίς ταυτότητα. Λίγο αργότερα ήρθε η Gillian Gilbert και συμπλήρωσε το lineup που θα γινόταν New Order.

Η αναζήτηση νέου ονόματος έγινε γρήγορα φάρσα. Ανάμεσα στις προτάσεις που απορρίφθηκαν: «The Sunshine Valley Dance Band», «The Witch Doctors of Zimbabwe» — ακόμα και «Khmer Rouge», το όνομα του καθεστώτος που ευθυνόταν για τη γενοκτονία στην Καμπότζη. Για ένα από αυτά, το «The Witch Doctors of Zimbabwe», ο Hook και ο Sumner απείλησαν να αποχωρήσουν.

Τη λύση την έδωσε ο μάνατζέρ τους, Rob Gretton, που κρατούσε λίστα με πιθανά ονόματα. Σε μια εφημερίδα βρήκε έναν μακρύ τίτλο άρθρου για την πολιτική αναταραχή στην Καμπότζη — κάτι σαν «Το Νέο Καθεστώς του Καμποτζιανού Μετώπου». Κράτησαν μόνο τις δύο πρώτες λέξεις: New Order. Αυτό που δεν πρόσεξαν αμέσως ήταν ότι η ίδια φράση είναι η αγγλική απόδοση της γερμανικής «neue Ordnung», του όρου που χρησιμοποιούσε το ναζιστικό καθεστώς για τη «νέα τάξη» της Ευρώπης, κάτι που ο μουσικός τύπος δεν άργησε να τους θυμίσει.

«Ποτέ, σε καμία στιγμή, δεν σκεφτήκαμε κάποιον κύριο Χίτλερ», παραδέχτηκε αργότερα ο Hook. ("Never at any point did any of us consider a certain Mr Hitler.") Το όνομα έμεινε, παρά τις κατηγορίες, και οι New Order έγιναν, τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες, ένα από τα πιο επιδραστικά σχήματα που έβγαλε ποτέ το Μάντσεστερ. Αυτή η ιστορία, όμως, έχει κι άλλα κεφάλαια — ίσως αξίζει ένα δικό της, πιο βαθύ, κάπου στο Live Forever.

ΑΚΟΥ ΤΟ: SPOTIFY YOUTUBE MUSIC