Στις 18 Μαΐου 1980 πέθανε ο Ian Curtis. Οι υπόλοιποι τρεις — Bernard Sumner, Peter Hook, Stephen Morris — είχαν από παλιά μια σιωπηλή συμφωνία: αν κάποιος έφευγε ποτέ από το συγκρότημα, για οποιονδήποτε λόγο, το όνομα Joy Division θα έκλεινε μαζί του. Το τήρησαν. Και βρέθηκαν, μέσα σε λίγες εβδομάδες, χωρίς ταυτότητα — λίγο αργότερα προστέθηκε στη γραμμή τους η Gillian Gilbert, συμπληρώνοντας το lineup που θα γινόταν New Order.
Η αναζήτηση νέου ονόματος έγινε γρήγορα φάρσα. Ανάμεσα στις προτάσεις που απορρίφθηκαν: "The Sunshine Valley Dance Band", "The Witch Doctors of Zimbabwe" — ακόμα και "Khmer Rouge", το όνομα του καθεστώτος που ευθυνόταν για τη γενοκτονία στην Καμπότζη. Ο Hook είχε απειλήσει να αποχωρήσει αν προχωρούσαν με κάποια από αυτές.
Τη λύση την έδωσε ο μάνατζέρ τους, Rob Gretton, που κρατούσε λίστα με πιθανά ονόματα. Σε μια εφημερίδα βρήκε έναν μακρύ τίτλο άρθρου για την πολιτική αναταραχή στην Καμπότζη — κάτι σαν "Το Νέο Καθεστώς του Καμποτζιανού Μετώπου". Κράτησαν μόνο τις δύο πρώτες λέξεις: New Order. Ό,τι δεν πρόσεξαν αμέσως ήταν ότι η ίδια φράση είναι η αγγλική απόδοση της γερμανικής "neue Ordnung", του όρου που χρησιμοποιούσε το ναζιστικό καθεστώς για τη «νέα τάξη» της Ευρώπης — κάτι που ο μουσικός τύπος δεν άργησε να τους θυμίσει.
"Ποτέ, σε καμία στιγμή, δεν σκεφτήκαμε κάποιον κύριο Χίτλερ", παραδέχτηκε αργότερα ο Hook. ("Never at any point did any of us consider a certain Mr Hitler.") Το όνομα έμεινε, παρά τις κατηγορίες — και οι New Order έγιναν, τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες, ένα από τα πιο επιδραστικά σχήματα που έβγαλε ποτέ το Manchester. Αυτή η ιστορία, όμως, έχει κι άλλα κεφάλαια — ίσως αξίζει ένα δικό της, πιο βαθύ, κάπου στο Live Forever.